هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از درد و رنج اسیران و غمزدگان سخن میگوید. شاعر از محنتهای زندگی، دوری از آزادی، و رنجهای عشق مینالد و از آسمان و افلاک نیز به عنوان نمادهایی از سرگشتگی و ننگ یاد میکند. در عین حال، اشارهای به امید و تابندگی نیز وجود دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج، اسارت، و ننگ نیاز به درک بالاتری از زندگی و احساسات دارند.
شماره ۶۸۱ - مایه عیش اسیران خاطر غمناک بس
مایه عیش اسیران خاطر غمناک بس
مسند ما اخگر تابنده چون خاشاک بس ۱
نیست تاب دام آزادی اسیران تو را
صید ما را محنت محرومی فتراک بس ۲
بی سبب ما را سپند آتش دوری مکن
اشک خونین چشم زخم دیدهای پاک بس ۳
درد راحت بر نتابد جان غم فرسود ما
راحت جان ترکتاز درد آن بیباک بس ۴
چون شوم گرم خیال خنجر بیداد خویش
جای روزن کلبه تاریک دل را چاک بس ۵
آسمان را هم به چرخ آورد شور عشق او
ننگ ما سرگشتگان هم چشمی افلاک بس ۶
مسند ما اخگر تابنده چون خاشاک بس ۱
نیست تاب دام آزادی اسیران تو را
صید ما را محنت محرومی فتراک بس ۲
بی سبب ما را سپند آتش دوری مکن
اشک خونین چشم زخم دیدهای پاک بس ۳
درد راحت بر نتابد جان غم فرسود ما
راحت جان ترکتاز درد آن بیباک بس ۴
چون شوم گرم خیال خنجر بیداد خویش
جای روزن کلبه تاریک دل را چاک بس ۵
آسمان را هم به چرخ آورد شور عشق او
ننگ ما سرگشتگان هم چشمی افلاک بس ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۶۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۸۰ - راحتم شد بستر خواب و در آزارم هنوز
گوهر بعدی:شماره ۶۸۲ - قرار بخش دل تنگ یاد آن گل بس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.