هوش مصنوعی: این متن شعری است که از درد و رنج اسیران و غم‌زدگان سخن می‌گوید. شاعر از محنت‌های زندگی، دوری از آزادی، و رنج‌های عشق می‌نالد و از آسمان و افلاک نیز به عنوان نمادهایی از سرگشتگی و ننگ یاد می‌کند. در عین حال، اشاره‌ای به امید و تابندگی نیز وجود دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج، اسارت، و ننگ نیاز به درک بالاتری از زندگی و احساسات دارند.

شماره ۶۸۱ - مایه عیش اسیران خاطر غمناک بس

مایه عیش اسیران خاطر غمناک بس
مسند ما اخگر تابنده چون خاشاک بس ۱

نیست تاب دام آزادی اسیران تو را
صید ما را محنت محرومی فتراک بس ۲

بی سبب ما را سپند آتش دوری مکن
اشک خونین چشم زخم دیدهای پاک بس ۳

درد راحت بر نتابد جان غم فرسود ما
راحت جان ترکتاز درد آن بیباک بس ۴

چون شوم گرم خیال خنجر بیداد خویش
جای روزن کلبه تاریک دل را چاک بس ۵

آسمان را هم به چرخ آورد شور عشق او
ننگ ما سرگشتگان هم چشمی افلاک بس ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۸۰ - راحتم شد بستر خواب و در آزارم هنوز
گوهر بعدی:شماره ۶۸۲ - قرار بخش دل تنگ یاد آن گل بس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.