هوش مصنوعی: این متن شعری است که به توصیه‌های اخلاقی و عرفانی می‌پردازد. شاعر از مخاطب می‌خواهد که دل را به یاد مهر و وفا آشنا نکند، به فکر دیگران نباشد، عمر را بیهوده تلف نکند، طمع نداشته باشد، و از فلک و تقدیر شکایت نکند. همچنین، تأکید می‌کند که خود را اسیر افکار بیهوده نسازد و به جای تکیه بر جایگاه اجتماعی، به ارزش‌های درونی توجه کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۸۰۷ - دل را به یاد مهر و وفا آشنا مکن

دل را به یاد مهر و وفا آشنا مکن
غافل به سوی خویش نگر فکر ما مکن ۱

چون غنچه نقد عمر تلف کن به راه دل
یعنی که جز به روی گلی دیده وا مکن ۲

گیرم که صاف طینتی آیینه خو مباش
افشای راز چهره گشای صفا مکن ۳

از بخت تیره سرمه بینش طلب چو شمع
چشم طمع سفید به هر توتیا مکن ۴

آگه نه ای ز خوی فلک دیو سیرت است
خواهی اثر شکار تو گردد دعا مکن ۵

آخر عزیزتر نه ای از گل در این چمن
پر تکیه ای به مسند نشو و نما مکن ۶

تا چند ناله تا به کی افغان جرس نه ای
خود را اسیر بیهده هرزه درا مکن ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۰۶ - حال زار مرا تماشا کن
گوهر بعدی:شماره ۸۰۸ - می بین چنین و یک نگه آشنا مکن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.