هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر بیان میکند که دیوانگی و گریز از خویشتن به سوی دیار جنون برایش کافی است و آن را نشانهای از فرزانگی میداند. او از آشنایی با بیگانگی و همخانگی با عقل خسته شده و به دنبال غمی میگردد که او را به کوی جنون بکشاند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و مفاهیمی مانند دیوانگی و جنون نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۷ - دلیل بادیه دیوانگی بس است مرا
دلیل بادیه دیوانگی بس است مرا
همین نشانه فرزانگی بس است مرا ۱
ز خویشتن به دیار جنون گریزانم
که آشنایی بیگانگی بس است مرا ۲
کجاست غم که کشد رخت من به کوی جنون
به عقل نسبت همخانگی بس است مرا ۳
همین نشانه فرزانگی بس است مرا ۱
ز خویشتن به دیار جنون گریزانم
که آشنایی بیگانگی بس است مرا ۲
کجاست غم که کشد رخت من به کوی جنون
به عقل نسبت همخانگی بس است مرا ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۳۱۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶ - غم عشقت زده ره خواب مرا
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - حیرت آبادی که او پهلو نشین باشد مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
