هوش مصنوعی:
متن بیانگر احساس ناتوانی و بیپناهی است، جایی که حتی تلاشها برای ساختن و مقاومت نیز به شکست میانجامد. شاعر از ضعف درونی و نبود نیروی کافی برای ادامه دادن سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و اجتماعی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین و نامفهوم باشد.
شماره ۱۶۳ - منزل آوارگی شأن نشان ما نداشت
منزل آوارگی شأن نشان ما نداشت
ذره تا خورشید مغز استخوان ما نداشت ۱
تا ستون می ساخت بازوی تپیدن می شکست
نا توانیهای دل زور کمان ما نداشت ۲
ذره تا خورشید مغز استخوان ما نداشت ۱
تا ستون می ساخت بازوی تپیدن می شکست
نا توانیهای دل زور کمان ما نداشت ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۱۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۲ - دل در قدح ز شوق لبت آفتاب داشت
گوهر بعدی:شماره ۱۶۴ - شهرت مجنون بهاری غیر رسوایی نداشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
