هوش مصنوعی:
این متن درباره عشق و بیخودی ناشی از آن است، که فرد را به جستجو و تحمل دردها و سختیها وامیدارد. شاعر از گرمای عشق، جستجو در شهر و کوچهها با چراغ عشق، و پختن در تابه مهربانی سخن میگوید و اشاره میکند که تنها کسانی که از درد عشق قانع هستند، به داغ عشق تن میدهند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعارههای به کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک کامل دارند.
شماره ۲۱۲ - دلی کز بیخودی گرم سراغ عشق می گردد
دلی کز بیخودی گرم سراغ عشق می گردد
به گرد شهر و کو بر کف چراغ عشق می گردد ۱
ز تاب مهربانی می پزد در تابه خامی
کسی کز درد تو قانع به داغ عشق می گردد ۲
به گرد شهر و کو بر کف چراغ عشق می گردد ۱
ز تاب مهربانی می پزد در تابه خامی
کسی کز درد تو قانع به داغ عشق می گردد ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۸۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۱ - اگر آهی کشم افشاگر صد راز می گردد
گوهر بعدی:شماره ۲۱۳ - دلی به خاک ره انتظار می بندد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.