هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از گشوده بودن درها به روی ناز و تماشا و فریبندگی دنیا سخن میگوید. او اشاره میکند که دلها را بردهاند و در عوض آیینه (نماد فریب و ظاهر) دادهاند. همچنین، هشدار میدهد که به اهل هوس اعتماد نکنید، حتی اگر به ظاهر مهربان باشند. در پایان، شاعر از اسارت خود در بادهپرستی و غارت شدن زهدش توسط شبهای آدینه میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، اشاره به موضوعاتی مانند بادهپرستی و فریبندگی دنیا ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال نامناسب باشد.
شماره ۲۶۲ - درها به روی ناز و تماشا گشاده اند
درها به روی ناز و تماشا گشاده اند
دل برده اند و در عوض آیینه داده اند ۱
بیش از دمی بر اهل هوس اعتماد نیست
گر چون کمان خدنگ تو را سینه داده اند ۲
از من اسیر باده پرستی رواج یافت
زهدم به غارت شب آدینه داده اند ۳
دل برده اند و در عوض آیینه داده اند ۱
بیش از دمی بر اهل هوس اعتماد نیست
گر چون کمان خدنگ تو را سینه داده اند ۲
از من اسیر باده پرستی رواج یافت
زهدم به غارت شب آدینه داده اند ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۲۵۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۱ - هر که را چیزی به قدر ظرف همت داده اند
گوهر بعدی:شماره ۲۶۳ - در این مکتب کتاب عقل را دیوانه می خواند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.