هوش مصنوعی:
شعر بیانگر احساسات عمیق و دردهای عاطفی است که با تصاویر طبیعی مانند گلشن، باغبان، برق نگاه، آیینه، آتش و گل همراه شده است. شاعر از حسرت، گداختگی و دردهای عاطفی سخن میگوید که در قالب عناصر طبیعی و نمادین به تصویر کشیده شدهاند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و نمادین است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی تصاویر مانند 'خون فسرده' و 'آتش' ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
شماره ۲۷۴ - اشکم به گلشن دل صد پاره می رود
اشکم به گلشن دل صد پاره می رود
حسرت به باغبانی نظاره می رود ۱
برق نگاه گرم تو آیینه را گداخت
آتش به چشم روشنی خاره می رود ۲
در گلشنی که دود بجوشد ز رنگ گل
خون فسرده از رگ فواره می رود ۳
حسرت به باغبانی نظاره می رود ۱
برق نگاه گرم تو آیینه را گداخت
آتش به چشم روشنی خاره می رود ۲
در گلشنی که دود بجوشد ز رنگ گل
خون فسرده از رگ فواره می رود ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۲۴۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۳ - خدنگت مرا یار دیرینه بود
گوهر بعدی:شماره ۲۷۵ - آشنایی نه چراغی است که خاموش شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
