هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر با خطاب به چنگ (ساز موسیقی)، از حالت سرافکندگی و خشکبودن آن سخن میگوید و در عین حال، به زیبایی و جذابیت آن اشاره میکند. این شعر ترکیبی از توصیف و پرسش است و از تضاد بین خشکی و تر بودن برای بیان مفهوم استفاده میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان شاعرانه، فهم آن را برای گروههای سنی پایینتر دشوار میکند.
شماره ۱۷ - ای چنگ، سرافگنده چو هر ممتحنی
ای چنگ، سرافگنده چو هر ممتحنی
در پای کشان زلف چو محبوب منی ۱
گر حلق تراست خشک، پس در چه فنی؟
هم خشک زبانی تو و هم تر سخنی ۲
در پای کشان زلف چو محبوب منی ۱
گر حلق تراست خشک، پس در چه فنی؟
هم خشک زبانی تو و هم تر سخنی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۹۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶ - نه در ره اقرار قراری داری
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - یک دم نشود که در دم افزون نکنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
