شماره ۱۱۱ - مرا غمی که ز عشق تو بر دل ریش است

مرا غمی که ز عشق تو بر دل ریش است
به شرح راست نیاید که غم از آن بیش است ۱

ز طعن دشمن بیهوده گوی بر تن من
به جای هر سر مویی ز غم سری بیش است ۲

مرا ز خویش ملالست خاصه بیگانه
ولی ترحّم بیگانه بهتر از خویش است ۳

برو تو ای دل بیچاره و به ترکش گوی
وفا مجوی ز یاری که او جفاکیش است ۴

ایا نسیم صبا گر به دوست برگذری
بگو که بی تو به کام دل بداندیش است ۵

مرا به ملک جهان نیست جز غمت کاری
اگرچه خلق جهان را همه غم خویش است ۶

یقین که گوشه ی درویشی از دو عالم به
که پادشاه جهان پاسبان درویش است ۷