شماره ۱۷۵ - ما را به قد سرو تو ای دوست نیازست

ما را به قد سرو تو ای دوست نیازست
هر چند تو را با من مسکین سر نازست ۱

حال دل خود با که بگویم بجز از باد
کاو سوختگان را به کرم محرم رازست ۲

احوال دل سوخته هم باد بگوید
کاین دیده همه شب ز غم عشق تو بازست ۳

ورنه که رساند ز من خسته پیامی
کاین غمزده از هجر تو در سوز و گدازست ۴

محمود تویی من چو ایازم به حقیقت
محمود ببین نیک که مخدوم ایازست ۵

آخر ز چه بر ما ستم و جور کنی بیش
درگاه جهانبان به علی رغم تو بازست ۶

نومید ز درگاه تو باری نتوان شد
کالطاف جهانگیر تو بس بنده نوازست ۷