هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، توصیفی زیبا و پراحساس از معشوق و تاثیرات عشق بر شاعر است. در آن از تشبیهات و استعاره‌های زیبایی مانند مقایسه معشوق با ماه، شکر، و درّ استفاده شده است. شاعر از بی‌وفایی معشوق و شکسته شدن دلش می‌نالد و زیبایی بی‌نظیر او را ستایش می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۱۸۱ - روی تو رایت قمر بشکست

روی تو رایت قمر بشکست
لب چون قند تو شکر بشکست ۱

ماه رویت چو بدر گشت تمام
روشنایی روی خور بشکست ۲

دُرّ دندان و حُقّه دهنت
در عدن قیمت گهر بشکست ۳

تا خرامید سرو قامت تو
نارون نیک در نظر بشکست ۴

صبر کردیم در غم تو به سر
شوقت ای دوست آنِ سر بشکست ۵

گر در وصل بر رخم بستی
هم خیالت رسید و در بشکست ۶

گفته بود او که نشکنم پیمان
آن بت بی وفا دگر بشکست ۷

همه بازار خوبرویان را
حسن روی تو سر به سر بشکست ۸

رنگ و رخسار و آب دیده ی من
در جهان جمله سیم و زر بشکست ۹

گفتمش زلف را بسی مشکن
چون دلم باز بیشتر بشکست ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۸۰ - جهانی بی سر و بی پای عشقست
گوهر بعدی:شماره ۱۸۲ - صبا با یار ما گو کایت چه ننگست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.