شماره ۲۹۳ - شوقم به وصل دوست نهایت پذیر نیست

شوقم به وصل دوست نهایت پذیر نیست
ای دوست از وصال تو ما را گزیر نیست ۱

خوبان روزگار بدیدم به چشم خویش
آن بی نظیر در دو جهانش نظیر نیست ۲

گفتی که در ضمیر نمی آوری مرا
ما را بجز خیال رخت در ضمیر نیست ۳

هر چند آفتاب جهانتاب روشنست
لیکن چو ماه طلعت تو مستنیر نیست ۴

از ترکتاز حسن تو جانا دلی که دید
کاو در کمند زلف سیاهت اسیر نیست ۵

شاهان به حال فقیران نظر کنند
تو شاه روزگاری و چون من فقیر نیست ۶

از پا درآمدم ز سر لطف دست گیر
چون جز امید وصل توأم دستگیر نیست ۷

چشمی که در جمال تو حیران نمی شود
حقّا که پیش اهل بصارت بصیر نیست ۸

بر خاک آستان تو سر می نهد جهان
زآنش نظر به جانب تاج و سریر نیست ۹