شماره ۶۸۷ - نسیم صبح مگر از دیار ما آید

نسیم صبح مگر از دیار ما آید
که بوی نکهت زلف نگار ما آید ۱

خبر ز دوست چه داری بگو نسیم صبا
مگر قرار دل بی قرار ما آید ۲

به زیر خاک بساطش چو خاک پست شدم
که خاک مقدم او افتخار ما آید ۳

عجب ز بخت من و طالع ضعیف منست
اگر به روز غمت بخت یار ما آید ۴

کناره کرد ز ما بخت مدّتی چه شود
اگر ز روی صفا در کنار ما آید ۵

گر آید او سوی دلخستگان خود روزی
فتوح روز و شب روزگار ما آید ۶

ز کار شد دل و دستم نگار من نگرفت
کدام روز نگارم به کار ما آید ۷

میان معرکه او کسی نیارد شد
دمی که آن بت چابک سوار ما آید ۸

میان حلقه عشّاق رفتم و گفتم
جهان چرا چه سبب در شمار ما آید ۹

ز جور خار میازار دل که هم روزی
ز خار گل دمد و نوبهار ما آید ۱۰