هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر عاشقانه، از معشوق خود با عناوینی مانند روح و روان جهان یاد میکند و از او میخواهد که بر دل ناتوانش رحم کند. او زیبایی معشوق را بینظیر توصیف میکند و ابراز میکند که همواره بنده مهر اوست. شاعر از فراق و دلتنگی میگوید و از معشوق میخواهد که امروز را به او اختصاص دهد، زیرا به دنیا اعتمادی نیست.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات ادبی ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل فهم نباشد.
شماره ۱۱۲۸ - چون جهانی را تویی روح و روان
چون جهانی را تویی روح و روان
رحمتی کن بر دل این ناتوان ۱
سرو جانی در سرابستان دل
سر مکش یکبارگی از دوستان ۲
چون قد رعنایت ای زیبا نگار
من ندیدم سروی اندر بوستان ۳
سر به پایت می نهم چون آب و تو
سرکشی از ما چرا سرو روان ۴
از چه رو ای نور چشمم در فراق
کرده ای خون دل از چشمم روان ۵
ما همه روزی ز روی اعتقاد
بنده مهر تو می گردم ز جان ۶
دلبرا امروز ما را خوش بدار
کاعتمادی نیست بر کار جهان ۷
رحمتی کن بر دل این ناتوان ۱
سرو جانی در سرابستان دل
سر مکش یکبارگی از دوستان ۲
چون قد رعنایت ای زیبا نگار
من ندیدم سروی اندر بوستان ۳
سر به پایت می نهم چون آب و تو
سرکشی از ما چرا سرو روان ۴
از چه رو ای نور چشمم در فراق
کرده ای خون دل از چشمم روان ۵
ما همه روزی ز روی اعتقاد
بنده مهر تو می گردم ز جان ۶
دلبرا امروز ما را خوش بدار
کاعتمادی نیست بر کار جهان ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۴۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۲۷ - ز باد بهاری جهان شد جوان
گوهر بعدی:شماره ۱۱۲۹ - در چمن تا قد آن سرو روانست روان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.