هوش مصنوعی: شاعر در این شعر عاشقانه، از معشوق خود با عناوینی مانند روح و روان جهان یاد می‌کند و از او می‌خواهد که بر دل ناتوانش رحم کند. او زیبایی معشوق را بی‌نظیر توصیف می‌کند و ابراز می‌کند که همواره بنده مهر اوست. شاعر از فراق و دل‌تنگی می‌گوید و از معشوق می‌خواهد که امروز را به او اختصاص دهد، زیرا به دنیا اعتمادی نیست.
رده سنی: 15+ این شعر دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات ادبی ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل فهم نباشد.

شماره ۱۱۲۸ - چون جهانی را تویی روح و روان

چون جهانی را تویی روح و روان
رحمتی کن بر دل این ناتوان ۱

سرو جانی در سرابستان دل
سر مکش یکبارگی از دوستان ۲

چون قد رعنایت ای زیبا نگار
من ندیدم سروی اندر بوستان ۳

سر به پایت می نهم چون آب و تو
سرکشی از ما چرا سرو روان ۴

از چه رو ای نور چشمم در فراق
کرده ای خون دل از چشمم روان ۵

ما همه روزی ز روی اعتقاد
بنده مهر تو می گردم ز جان ۶

دلبرا امروز ما را خوش بدار
کاعتمادی نیست بر کار جهان ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۲۷ - ز باد بهاری جهان شد جوان
گوهر بعدی:شماره ۱۱۲۹ - در چمن تا قد آن سرو روانست روان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.