هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غزلگونه، خطاب به معشوق و طبیعت است و از درد فراق و آرزوی وصال میگوید. شاعر از سرو سهی قد، باد صبا، آه غمآلوده و دیگر عناصر طبیعت میخواهد تا به حال دل سوختهاش نظری کنند و از غم و فراق او با معشوق خبر دهند. همچنین، از معشوق میخواهد تا به جای جور و ستم، لطف و مهر نشان دهد و میوه وصل را به او بچشاند.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۱۶۵ - ای سرو سهی قد به سوی ما گذری کن
ای سرو سهی قد به سوی ما گذری کن
بر حال دل سوختگانت نظری کن ۱
ای باد صبا ما ز غمت بی خبرانیم
از حال دل بی خبرانش خبری کن ۲
ای آه غم آلوده که در سینه مایی
اندر دل سنگین نگارم اثری کن ۳
ای غم تو به ویرانه این دل چه نشستی
آتشکده گشتست از آنجا سفری کن ۴
ای دوست تو را عاشق و دلداده بسی هست
از بهر خدا جور و ستم با دگری کن ۵
ای بیخ وفا در دل تنگم چه برستی
از میوه وصل بت مهرو ثمری کن ۶
ای گلبن امید دل و جان جهانی
در باغ دل خسته ما بار و بری کن ۷
ای دوست دل ار می دهدت بر قد آن یار
از روی ارادت به میانش کمری کن ۸
بر حال دل سوختگانت نظری کن ۱
ای باد صبا ما ز غمت بی خبرانیم
از حال دل بی خبرانش خبری کن ۲
ای آه غم آلوده که در سینه مایی
اندر دل سنگین نگارم اثری کن ۳
ای غم تو به ویرانه این دل چه نشستی
آتشکده گشتست از آنجا سفری کن ۴
ای دوست تو را عاشق و دلداده بسی هست
از بهر خدا جور و ستم با دگری کن ۵
ای بیخ وفا در دل تنگم چه برستی
از میوه وصل بت مهرو ثمری کن ۶
ای گلبن امید دل و جان جهانی
در باغ دل خسته ما بار و بری کن ۷
ای دوست دل ار می دهدت بر قد آن یار
از روی ارادت به میانش کمری کن ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۲۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۶۴ - مه رویت درخشان کن دو زلفت را پریشان کن
گوهر بعدی:شماره ۱۱۶۶ - دل سرگشته ی حیران برو ترک مناهی کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.