هوش مصنوعی:
این متن یک شعر عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از معشوق خود میخواهد که به او ستم نکند و دل و جان او را نیازارد. شاعر از درد و رنج خود میگوید و از معشوق میخواهد که با او یاری کند و به زاریهایش پایان دهد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژههایی مانند 'ستمکاری' و 'جگرخواری' ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
شماره ۱۱۷۴ - ای عزیز من ستمکاری مکن
ای عزیز من ستمکاری مکن
بیش ازین بر بندگان خواری مکن ۱
چون تو را دادم دل و جان و جهان
دلبرا آخر جگرخواری کن ۲
از من بیچاره چون زارم ز غم
بی گناه آهنگ بیزاری مکن ۳
بار عالم هست بر پشت دلم
این همه جورم به سر باری مکن ۴
دل ببرد از دست ما و گفتمش
بیش ازین چستی و عیاری مکن ۵
خود که گفتت ای صنم آخر بگوی
با من بی یار و دل یاری مکن ۶
ای دل مسکین به زاری بیش ازین
بر در آن بی وفا زاری مکن ۷
بیش ازین بر بندگان خواری مکن ۱
چون تو را دادم دل و جان و جهان
دلبرا آخر جگرخواری کن ۲
از من بیچاره چون زارم ز غم
بی گناه آهنگ بیزاری مکن ۳
بار عالم هست بر پشت دلم
این همه جورم به سر باری مکن ۴
دل ببرد از دست ما و گفتمش
بیش ازین چستی و عیاری مکن ۵
خود که گفتت ای صنم آخر بگوی
با من بی یار و دل یاری مکن ۶
ای دل مسکین به زاری بیش ازین
بر در آن بی وفا زاری مکن ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۳۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۷۳ - ای دل ای دل بیش ازین در عشق نادانی مکن
گوهر بعدی:شماره ۱۱۷۵ - ای عارض زیبای تو نازک تر از برگ سمن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.