هوش مصنوعی:
شاعر از بخت بد و بیسر و سامانی خود شکایت میکند و آرزو میکند که هیچکس مانند او بدبخت نباشد. او با وجود غم و اندوه، ظاهراً شادمان است و از دست دادن سلطان بخت (نماد خوشبختی) اظهار تأسف میکند.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی مانند تقدیر، بخت و اندوه است که درک آنها برای مخاطبان جوانتر دشوار بوده و ممکن است برای آنها نامناسب باشد.
شماره ۹ - کردست مرا بی سر و بی سامان بخت
کردست مرا بی سر و بی سامان بخت
یارب که مباد هیچکس ویران بخت ۱
من زار همی گریم و خوش می گویم
ای همنفسان دریغ آن سلطان بخت ۲
یارب که مباد هیچکس ویران بخت ۱
من زار همی گریم و خوش می گویم
ای همنفسان دریغ آن سلطان بخت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۳۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸ - به حسرت ببردش ز دنیای دون
گوهر بعدی:شماره ۱۰ - از دنیی دون اگر دری بر وی بست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
