هوش مصنوعی:
شاعر از دیدن گل تازه در صبح احساس شادی و نشاط میکند، اما پیش از آنکه بوی گل را حس کند، باد آن را از مقابل چشمانش میرباید. این متن احساساتی از شادی زودگذر و از دست دادن ناگهانی را بیان میکند.
رده سنی:
14+
این متن دارای مفاهیم عمیق احساسی و فلسفی درباره گذرایی زندگی است که ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این موضوعات ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۷ - هرگه که گلی تازه به صبحم بنمود
هرگه که گلی تازه به صبحم بنمود
کز دیدن آن فتوح روحم بفزود ۱
زان گل بویی هنوز بر من نوزید
کش باد فنا ز پیش چشمم بربود ۲
کز دیدن آن فتوح روحم بفزود ۱
زان گل بویی هنوز بر من نوزید
کش باد فنا ز پیش چشمم بربود ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶ - گرچه به ستم چرخ به من دست گشود
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - چون از من دلخسته به یکباره رمید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
