هوش مصنوعی: شاعر از فراق و دوری معشوق شکایت می‌کند و بیان می‌کند که بدون او آرامش و صبری ندارد. او از معشوق می‌خواهد که از خواب غفلت بیدار شود و به او توجه کند.
رده سنی: 15+ این متن یک شعر عاشقانه کلاسیک است که درک آن نیاز به آشنایی با مفاهیم عرفانی و ادبیات کهن فارسی دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

شماره ۱۹ - تا رفته ای از بر من ای فخر کبار

تا رفته ای از بر من ای فخر کبار
یک ذرّه نماند بی توأم صبر و قرار ۱

ای مردم دیده خواب تا کی باشد
ای جان و جهان دمی سر از خواب برآر ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۸ - چون از من دلخسته به یکباره رمید
گوهر بعدی:شماره ۲۰ - هرچند جهان کرد شهان را در گل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.