شماره ۱۳ - میرود از خویش دل چون دیده حیران می شود

میرود از خویش دل چون دیده حیران می شود
ای خوش آن عاشق که محو روی جانان می شود ۱

دور از انصافست از بهر دعا برداشتن
آشنا دستی که با چاک گریبان می شود ۲