هوش مصنوعی:
این شعر در مدح و ستایش یک شخصیت بلندمرتبه (احتمالاً یک شاه یا حاکم) سروده شده است. شاعر با استفاده از تصاویر و استعارههای زیبا، عظمت و بزرگی این شخصیت را توصیف میکند و از لطف و کرم او سخن میگوید. همچنین، شاعر ابراز میکند که همواره در خدمت این شخصیت است و حاضر است هر آنچه دارد را به پای او بریزد.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی واژگان و مفاهیم پیچیدهای است که درک آنها نیاز به دانش ادبی و بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات قدیمی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۲۶ - ای صدر شاه رتبت قطب فلک جلالت
ای صدر شاه رتبت قطب فلک جلالت
کایام تحفه تو فتح و ظفر فرستد ۱
بس مدتی نماند کین چار طاق ازرق
هر دم به بارگاهت نزلی دگر فرستد ۲
گردون به مجلس تو از بهر شمع و سفره
هم جرم مه فشاند هم قرص خور فرستد ۳
آخر رسید روزی کز بهر بندگانت
حورا عبیر ساید جوزا کمر فرستد ۴
از بهر تیر ایشان یک ره اشارتی کن
تا سدره شاخ ریزد سیمرغ پر فرستد ۵
نی شد مجیر عمدا تا در ثنات چون نی
از دل نوا سراید وز لب شکر فرستد ۶
زحمت نداد اگر نه می خواست تا به خدمت
جانی شکسته بسته پیشت بدر فرستد ۷
ایمه چه زهره دارد سیمرغ عزلتی کو
پیش هزار عیسی یک سم خر فرستد ۸
دانی که کیست بنده آنکو به چون تو خواجه
یا جان خشک بخشد یا شعر تر فرستد ۹
در زر گرفت مدحت لیکن نه از پی آنک
یا خلق مدح گوید یا خواجه زر فرستد ۱۰
او بود و نیم جانی با خاطری که از وی
هر لحظه ای به بزمت گنج گهر فرستد ۱۱
زان طمع در فرستاد این قطعه تا بخوانی
جان ماند و گر بخواهی آن نیز در فرستد ۱۲
کایام تحفه تو فتح و ظفر فرستد ۱
بس مدتی نماند کین چار طاق ازرق
هر دم به بارگاهت نزلی دگر فرستد ۲
گردون به مجلس تو از بهر شمع و سفره
هم جرم مه فشاند هم قرص خور فرستد ۳
آخر رسید روزی کز بهر بندگانت
حورا عبیر ساید جوزا کمر فرستد ۴
از بهر تیر ایشان یک ره اشارتی کن
تا سدره شاخ ریزد سیمرغ پر فرستد ۵
نی شد مجیر عمدا تا در ثنات چون نی
از دل نوا سراید وز لب شکر فرستد ۶
زحمت نداد اگر نه می خواست تا به خدمت
جانی شکسته بسته پیشت بدر فرستد ۷
ایمه چه زهره دارد سیمرغ عزلتی کو
پیش هزار عیسی یک سم خر فرستد ۸
دانی که کیست بنده آنکو به چون تو خواجه
یا جان خشک بخشد یا شعر تر فرستد ۹
در زر گرفت مدحت لیکن نه از پی آنک
یا خلق مدح گوید یا خواجه زر فرستد ۱۰
او بود و نیم جانی با خاطری که از وی
هر لحظه ای به بزمت گنج گهر فرستد ۱۱
زان طمع در فرستاد این قطعه تا بخوانی
جان ماند و گر بخواهی آن نیز در فرستد ۱۲
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۱۲
۳۰۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵ - زهی ملک بخشی که از روی قدرت
گوهر بعدی:شماره ۲۷ - مرا ز غیبت خاقانی و خریش چه باک؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.