هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از محبوب خود میخواهد که به وعدههایش وفا کند و او را ناامید نسازد. او با بیان احساسات خود و استفاده از استعارههایی مانند گل و کوره، عمق ناراحتی و امید خود را نشان میدهد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عاطفی و ادبی پیچیدهای است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۷۳ - پذرفته ای گلاب دعاگوی خویش را
پذرفته ای گلاب دعاگوی خویش را
ای از تو جود، کام دل خویش یافته
من بر امید آنکه به وعده کنی وفا
ده قطعه در ثنای شریف تو بافته
اکنون روا مدار که نومیدیم کند
چون گل عرق گرفته و چون کوره تافته
ای از تو جود، کام دل خویش یافته
من بر امید آنکه به وعده کنی وفا
ده قطعه در ثنای شریف تو بافته
اکنون روا مدار که نومیدیم کند
چون گل عرق گرفته و چون کوره تافته
۳۳۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۲ - شاها! تویی آنکه از دل تست
گوهر بعدی:شماره ۷۴ - ای رای رفعیت آسمان را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
