هوش مصنوعی:
متن بالا یک شعر کلاسیک فارسی است که به نوشیدن شراب در باغهای خوشبو و تسکین دردهای عاشقانه با مینوشی اشاره دارد. شاعر از معشوق میخواهد که جام باده را بردارد و دلهای شکسته را با آن التیام بخشد. همچنین، از زیبایی و ملاحت معشوق و لذت نوشیدن شراب سخن میگوید.
رده سنی:
18+
این شعر به دلیل اشاره به مصرف شراب و مفاهیم عاشقانهای که ممکن است برای مخاطبان جوان نامناسب باشد، برای افراد بالای 18 سال توصیه میشود.
شماره ۲۱ - اشرب مع الندامی فی روضة الخزامی
اشرب مع الندامی فی روضة الخزامی
فالصبح قد تبدی والریح قد تنسم ۱
ای دلربای ساده برگیر جام باده
دل خستگان غم را از باده ساز مرهم ۲
یا معدن الملاحه الراح منک راحه
سلم الی کأسا من راحتیک و اسلم ۳
بی می مجیر! تا کی می ده که تا خورد می
در بزم ارسلان شه مالک رقاب اعظم ۴
فالصبح قد تبدی والریح قد تنسم ۱
ای دلربای ساده برگیر جام باده
دل خستگان غم را از باده ساز مرهم ۲
یا معدن الملاحه الراح منک راحه
سلم الی کأسا من راحتیک و اسلم ۳
بی می مجیر! تا کی می ده که تا خورد می
در بزم ارسلان شه مالک رقاب اعظم ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
۲۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰ - یا ملیح الکلام هات الجام
گوهر بعدی:شماره ۲۲ - نسیم الصبا قادم اذ تبسم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
