هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از زیباییهای طبیعت مانند برف و کافور سخن میگوید و به نوشیدن باده و لذتهای زندگی اشاره میکند. همچنین، او از نبودن همتایی برای سلطان ارسلان در جهانداری اظهار تأسف میکند.
رده سنی:
18+
اشاره به مصرف شراب و میخواری که ممکن است برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نباشد.
شماره ۳۷ - الا یا ساکن الدار رأیت الثلج فی الدار
الا یا ساکن الدار رأیت الثلج فی الدار
فاوقد بیننا جمرین من خمر و من نار ۱
جهان از برف پر کافور قیصوریست پنداری ۲
بیاور باده روشن که شد روی هوا تاری ۳
ادر کأسین من لحظ و من مکنون خمار
ققلبی صار مسلوبا باکراه و اجبار ۴
نه به زین موسمی باشد ز بهر عیش و می خواری ۵
نه سلطان ارسلان دارد نظیری در جهانداری ۶
فاوقد بیننا جمرین من خمر و من نار ۱
جهان از برف پر کافور قیصوریست پنداری ۲
بیاور باده روشن که شد روی هوا تاری ۳
ادر کأسین من لحظ و من مکنون خمار
ققلبی صار مسلوبا باکراه و اجبار ۴
نه به زین موسمی باشد ز بهر عیش و می خواری ۵
نه سلطان ارسلان دارد نظیری در جهانداری ۶
قالب: چند بندی
تعداد ابیات: ۴
۳۳۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶ - ادام الله ایام البهار
گوهر بعدی:شماره ۳۸ - یا من بعیونه یوازی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
