هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به توصیف طلوع صبح و پایان شب میپردازد. شاعر از زیباییهای طبیعت و نور امید در تاریکی سخن میگوید و از عشق و شادی در کنار غم یاد میکند. همچنین، به ستایش مظفرالدین و نوشیدن باده اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، اشارهای به نوشیدن باده دارد که مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۴۴ - الدیک فی صیاح واللیل فی انهزام
الدیک فی صیاح واللیل فی انهزام
والنور قد تبدی من لجة الظلام ۱
ای همچو دیده در خوروی همچو جان گرامی
چون از غم تو شادم می ده به شادکامی ۲
اسمع فداک روحی فالدیک قال حقا
یا معشر السکاری هبوا من المنام ۳
صبح است و باده حاضر می ده که کم در افتد
وقتی بدین لطیفی کاری بدین تمامی ۴
یا صاحب الاغانی اضرب علی المثانی
شعری کزهر روض فی سیدالکرام ۵
یاد مظفرالدین می خور که نوش بادت
یعنی قزل که پیشش گردون کند غلامی ۶
والنور قد تبدی من لجة الظلام ۱
ای همچو دیده در خوروی همچو جان گرامی
چون از غم تو شادم می ده به شادکامی ۲
اسمع فداک روحی فالدیک قال حقا
یا معشر السکاری هبوا من المنام ۳
صبح است و باده حاضر می ده که کم در افتد
وقتی بدین لطیفی کاری بدین تمامی ۴
یا صاحب الاغانی اضرب علی المثانی
شعری کزهر روض فی سیدالکرام ۵
یاد مظفرالدین می خور که نوش بادت
یعنی قزل که پیشش گردون کند غلامی ۶
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۶
۲۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳ - یا غزالی یا غزالی لاتحدنی بالوصال
گوهر بعدی:شماره ۴۵ - غرب الشمس والهوی سکنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.