هوش مصنوعی:
در این متن، ساقی از صراحی شراب گلگون میریزد و مطرب با زخمهزدن بر ساز، نغمههای پنهان را مینوازد. فصاد (رگزن) و طبیب با هم درگیر شدهاند؛ یکی نبض میگیرد و دیگری خون میریزد. این تصاویر نمادین، فضایی از مینوشی و موسیقی همراه با تضاد بین درمان و آسیب را به تصویر میکشد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم نمادین مانند شراب (که در ادبیات عرفانی نماد عشق الهی است) و اشاره به خونریزی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، درک عمیقتر این اشعار نیاز به آشنایی با ادبیات کهن فارسی دارد.
شماره ۱۰ - ساقی ز صراحی می گلگون می ریخت
ساقی ز صراحی می گلگون می ریخت
مطرب گه زخمه در مکنون می ریخت ۱
فصاد و طبیب گشته بودند بهم
این نبض همی گرفت و آن خون می ریخت ۲
مطرب گه زخمه در مکنون می ریخت ۱
فصاد و طبیب گشته بودند بهم
این نبض همی گرفت و آن خون می ریخت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹ - دوش از چشمم سرشگ خون افزون ریخت
گوهر بعدی:شماره ۱۱ - کار دو جهان از دو محمد شد راست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
