هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از تضاد بین روز و شب و احساسات ناشی از آن سخن میگوید. در شب که خورشید غروب میکند و ستارگان ظاهر میشوند، شاعر به دیدار معشوق امید دارد. اما در روز که خورشید میدرخشد و ستارگان ناپدید میشوند، شاعر در هجران به سر میبرد و با این حال، ستارگان را در روز میبیند که نشاندهندهی غم و اندوه اوست.
رده سنی:
15+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیدهتر، درک آن را برای سنین پایین دشوار میکند.
شماره ۸۳ - خورشید رخت شبی که وصل آراید
خورشید رخت شبی که وصل آراید
با پرتو او ستاره پیدا ناید ۱
وان روز که از هجر دری نگشاید
در روز مرا ستاره می بنماید ۲
با پرتو او ستاره پیدا ناید ۱
وان روز که از هجر دری نگشاید
در روز مرا ستاره می بنماید ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۰۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۲ - بنمای رخ ار کام منت می باید
گوهر بعدی:شماره ۸۴ - ای صبر نگفتی چو غمی پیش آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
