هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از احساسات عمیق غم و اندوه خود سخن میگوید، به گونهای که حتی ابر را از چشم خود خجل میکند و خاک راه را از خون خود گلآلود میسازد. او از عشق به یار سنگدل و ماتم دل خود مینالد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و غمانگیز است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۰۹ - از چشم خود ابر را خجل می دارم
از چشم خود ابر را خجل می دارم
وز خون همه خاک راه گل می دارم ۱
وین نز پی یار سنگ دل می دارم
دل مرد ز غم ماتم دل می دارم ۲
وز خون همه خاک راه گل می دارم ۱
وین نز پی یار سنگ دل می دارم
دل مرد ز غم ماتم دل می دارم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۱۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۸ - چون عود اگر چه تن بلاکش دارم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۰ - دل بر تو فشانم ار بسوزی جگرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.