هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از درد هجران و غم عشق میگوید و بیان میکند که در غم فراق، روزش به شب تبدیل شده و کسی دلسوز او نیست. او تصمیم میگیرد سخنانش را ذخیره کند و لبهایش را بدوزد تا از رنج جانکاه رهایی یابد.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عاشقانه و غمگین است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و صنایع ادبی ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد.
شماره ۱۱۲ - چون در شب هجر تو فرو شد روزم
چون در شب هجر تو فرو شد روزم
واندر غم تو نیست کسی دلسوزم ۱
آن به که ذخیره از سخن پردازم
وز جان به لب رسیده لب بردوزم ۲
واندر غم تو نیست کسی دلسوزم ۱
آن به که ذخیره از سخن پردازم
وز جان به لب رسیده لب بردوزم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۷۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۱ - تا کی غم وصل تو پر آوازه خورم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۳ - گفتم به مراعات دل و تن برسم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
