هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از توانایی خود در بیان اسرار زمانه سخن میگوید و خود را به غنچه و خورشید تشبیه میکند که با گشودن دهان یا تابش نور، جهان را روشن میسازد.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم نمادین و عرفانی است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این سطح از مفاهیم انتزاعی ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۲۳ - چون غنچه اگر بند دهان بگشایم
چون غنچه اگر بند دهان بگشایم
اسرار زمانه در زمان بگشایم ۱
وانگه که چو خورشید کشم تیغ زبان
چون صبح به یک نفس جهان بگشایم ۲
اسرار زمانه در زمان بگشایم ۱
وانگه که چو خورشید کشم تیغ زبان
چون صبح به یک نفس جهان بگشایم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۸۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۲ - هر عذر که با یار بداندیش نهم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۴ - گر معتکف در وثاق تو نیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
