شمارهٔ ۱۹۵ - فی الرثاء

ای میر بسان مصطفی بودی
چون او ز همه بدی جدا بودی ۱

بسیار بلا کشیدی از گیتی
بی آنکه تو خلق را بلا بودی ۲

رفتی ز جهان به تشنگی بیرون
مانند شهید کربلا بودی ۳

همراه براه انبیا رفتی
زیرا که ز جمع انبیا بودی ۴

تیمار و بلای انبیا دیدی
هر چند بخواب و خور چو ما بودی ۵

کس پور نگشت پادشاهان را
بودی تو نبی نه پادشا بودی ۶

غالی بتو در چرا شد این عالم
گر نه تو بفضل مرتضی بودی ۷

تأثیر زحل ببرد جانت را
هر چند تو مشتری لقا بودی ۸

از روی زمین سوی هوا رفتی
زیرا که بپاکی هوا بودی ۹

گر مرگ سزای مردمان آمد
باری تو بمرگ ناسزا بودی ۱۰

زیرا که بخلق و خوی از هر چیز
از مردم این جهان جدا بودی ۱۱

مرگ تو صواب کس نبیند زانک
پوشنده زلت و خطا بودی ۱۲

چون اقدم و چون نیا بدستی بل
فرخ تر از اقدم و نیا بودی ۱۳

از هیبت دیو و دیو مردم
چون خسرو پور برخیا بودی ۱۴

گردنده جهان به آسیا ماند
تو شاه چو قطب آسیا بودی ۱۵

گشتی ز نیاز و آز ما فانی
زان پس که نیاز را فنا بودی ۱۶