خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این شعر از عشق و وابستگی شدید خود به معشوق سخن میگوید. او خود را بیمار و معشوق را درمانگر میداند و اعلام میکند که اگر معشوق به او توجه کند، جان و تن خود را به او میسپارد.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه عمیق و استفاده از استعارههای پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد.
شماره ۱۰۹ - بیمارم و ناردان لبت پندارم
بیمارم و ناردان لبت پندارم
در بویه آبی تنت بیمارم ۱
گر آبی و ناردان مرا بسپاری
جان و تن خویشتن بتو بسپارم ۲
در بویه آبی تنت بیمارم ۱
گر آبی و ناردان مرا بسپاری
جان و تن خویشتن بتو بسپارم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۸ - افتادم در دام بتی سیم اندام
گوهر بعدی:شماره ۱۱۰ - هر گه که ترا بطبع پاک انگارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
