شماره ۱۲۷ - گر روی تو بینم و بمیرم

گر روی تو بینم و بمیرم
سهل است، باین گنه مگیرم ۱

جز نام تو نیست بر زبانم
جز یاد تو نیست در ضمیرم ۲

من فاخته ام، تو سرو یعنی
تو آزادی و من اسیرم ۳

افتم اگر از پیت عجب نیست
تو محتشمی و من فقیرم ۴

گر بردارند سر بتیغم
گر بشکافند دل بتیرم ۵

سر از قدم تو بر ندارم
دل از مهر تو بر نگیرم ۶

هست از غمت ای جوان فراغت
از سرزنش جوان و پیرم ۷

صبح عید است، یا ز جانان
آورده بشارتی بشیرم؟! ۸

یا باد صبا ز خاک آن کوی
افشانده به پیرهن عبیرم؟! ۹

گر در همه کار بیدلم، لیک
در دادن دل، بسی دلیرم ۱۰

گر پند دهی بمنعم از عشق
آذر، بخلاف ناگزیرم! ۱۱

کاین پند ز کس نمی پسندم
وین منع ز کس نمی پذیرم ۱۲