هوش مصنوعی:
این متن درباره مرغی است که در قفس به باغ و آزادی فکر میکند، اما وقتی به باغ میرسد، دیگر آن نالههای قبلی را ندارد. این شعر به مفهوم حسرت و آرزوهای برآوردهنشده میپردازد.
رده سنی:
12+
این متن دارای مفاهیم انتزاعی و احساسی است که ممکن است برای کودکان کمسن قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با موضوعات حسرت و آرزو ارتباط برقرار کنند.
شماره ۲ - آن مرغ، که ناله همنفس بود او را
آن مرغ، که ناله همنفس بود او را
در کنج قفس، باغ هوس بود او را ۱
شد نغمه سرای طرف باغ، اما کو؟
آن ناله، که در کنج قفس بود او را؟! ۲
در کنج قفس، باغ هوس بود او را ۱
شد نغمه سرای طرف باغ، اما کو؟
آن ناله، که در کنج قفس بود او را؟! ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۳۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱ - تا دیدمت ای شمع شب افروز، مرا
گوهر بعدی:شماره ۳ - طوفان، سرو سر کرده ی اصحاب وفا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.