هوش مصنوعی: این متن درباره مرغی است که در قفس به باغ و آزادی فکر می‌کند، اما وقتی به باغ می‌رسد، دیگر آن ناله‌های قبلی را ندارد. این شعر به مفهوم حسرت و آرزوهای برآورده‌نشده می‌پردازد.
رده سنی: 12+ این متن دارای مفاهیم انتزاعی و احساسی است که ممکن است برای کودکان کم‌سن قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با موضوعات حسرت و آرزو ارتباط برقرار کنند.

شماره ۲ - آن مرغ، که ناله همنفس بود او را

آن مرغ، که ناله همنفس بود او را
در کنج قفس، باغ هوس بود او را ۱

شد نغمه سرای طرف باغ، اما کو؟
آن ناله، که در کنج قفس بود او را؟! ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱ - تا دیدمت ای شمع شب افروز، مرا
گوهر بعدی:شماره ۳ - طوفان، سرو سر کرده ی اصحاب وفا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.