هوش مصنوعی:
این متن بیانگر درد و رنج درونی است که از ظاهر فرد قابل مشاهده نیست، همانطور که دود از روزنههای آتشکده بیرون میآید اما کسی از درون آن خبر ندارد. شاعر از غم و اندوه خود میگوید و از دیگران میخواهد که در مورد آن نپرسند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی نیاز دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین و نامفهوم باشد.
شماره ۱۰۶ - تن ز آتش غم، چو عود می بین و مپرس
تن ز آتش غم، چو عود می بین و مپرس
آهم بلب کبود می بین و مپرس ۱
کس را خبر از درون آتشکده نیست
از روزنه هاش دود می بین و مپرس ۲
آهم بلب کبود می بین و مپرس ۱
کس را خبر از درون آتشکده نیست
از روزنه هاش دود می بین و مپرس ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۰۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۵ - یاری که بود دردم ازوف درمان نیز
گوهر بعدی:شماره ۱۰۷ - خسرو، کآراست ملک چون روی عروس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
