خلاصه و ردهبندی سنی
18+
شاعر از ساقی میخواهد که مانند کیمیاگر باشد و با شرابش جان او را زنده کند. او شب را رفته و صبح را فرا رسیده میبیند و از ساقی میخواهد که بیاید و از مطرب میخواهد که نرود.
اشاره به شراب و میگساری دارد که ممکن است برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نباشد.
شماره ۱۷۶ - من مفلسم و، تو کیمییا ای ساقی!
من مفلسم و، تو کیمییا ای ساقی!
دست تو سحاب و من گیا ای ساقی! ۱
اینک رفته است شب، مرو ای مطرب!
اینک آمد صبح بیا ای ساقی! ۲
دست تو سحاب و من گیا ای ساقی! ۱
اینک رفته است شب، مرو ای مطرب!
اینک آمد صبح بیا ای ساقی! ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۵ - دارم ز فراق ماه مهر افروزی
گوهر بعدی:شماره ۱۷۷ - وقت است ز هر سو شکفد روی گلی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
