هوش مصنوعی:
شاعر از ساقی میخواهد که مانند کیمیاگر باشد و با شرابش جان او را زنده کند. او شب را رفته و صبح را فرا رسیده میبیند و از ساقی میخواهد که بیاید و از مطرب میخواهد که نرود.
رده سنی:
18+
اشاره به شراب و میگساری دارد که ممکن است برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نباشد.
شماره ۱۷۶ - من مفلسم و، تو کیمییا ای ساقی!
من مفلسم و، تو کیمییا ای ساقی!
دست تو سحاب و من گیا ای ساقی! ۱
اینک رفته است شب، مرو ای مطرب!
اینک آمد صبح بیا ای ساقی! ۲
دست تو سحاب و من گیا ای ساقی! ۱
اینک رفته است شب، مرو ای مطرب!
اینک آمد صبح بیا ای ساقی! ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۰۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۵ - دارم ز فراق ماه مهر افروزی
گوهر بعدی:شماره ۱۷۷ - وقت است ز هر سو شکفد روی گلی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
