هوش مصنوعی:
شاعر از احساس شرمساری و تقاضای عفو از گناهان خود سخن میگوید و بیان میکند که با وجود جرمهایش، امید به بخشش دارد، در حالی که مخاطب (احتمالاً معشوق یا خداوند) با عظمت بخشش خود، گناهان او را میبیند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل احساسات پیچیدهای مانند شرم، گناه، و عفو نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۸۲ - فردا چو بنامه ی سیاهم بینی
فردا چو بنامه ی سیاهم بینی
وز شرم گناه عذر خواهم بینی ۱
من در خور جرم خویش، عفوت بینم
تو در خور عفو خود، گناهم بینی ۲
وز شرم گناه عذر خواهم بینی ۱
من در خور جرم خویش، عفوت بینم
تو در خور عفو خود، گناهم بینی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۳۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۱ - من بیتو دریده هر نفس پیرهنی
گوهر بعدی:شماره ۱۸۳ - با کس سخنان ناپسندیده مگوی!
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
