هوش مصنوعی: این متن شعری است که به توصیف زیبایی‌های طبیعت در فصل بهار و ارتباط آن با مفاهیم عرفانی و فلسفی می‌پردازد. شاعر از عناصری مانند گل‌ها، باد صبا، و جلوه‌های طبیعت برای بیان مفاهیمی مانند کرم الهی، تقدیر، و رابطه‌ی انسان با جهان استفاده می‌کند. در پایان، شاعر اشاره می‌کند که غم و دردی که از دوست (خدا) می‌آید، بهتر از شادی‌های دیگر است.
رده سنی: 15+ متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.

شماره ۷۰ - نوبت خرمی بستان است

نوبت خرمی بستان است
عهد سرو و سمن و ریحان است ۱

نرگس از خواب مگر دیده گشود
که بر آن ژاله گلاب افشان است ۲

با صبا نفخه ای از زلف نگار
یا شمیمی ز نگارستان است ۳

شاد زی شاد کز ابر کرمت
دهر گلزار و جهان بستان است ۴

فارغ از حادثه ی دوران باش
که نگهبان تو خود دوران است ۵

کرم عام تو عامیست بخلق
که شهورش همگی نیسان است ۶

تو بنخجیر شتابان و قضا
از پی خصم تو در میدان است ۷

تو بگلزار خرامان و قدر
نایب حکم تو در دیوان است ۸

غم که از دوست بود به ز نشاط
درد کز دوست بود درمان است ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۹ - حاصل انجام جز کشته ی آغاز نیست
گوهر بعدی:شماره ۷۱ - عالمی در شادی و ما را غم است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.