شماره ۸۸ - روز آسایش و آرایش و دین و دنیاست

روز آسایش و آرایش و دین و دنیاست
روز افزایش و فضل و کرم و بذل و عطاست ۱

هر طرف میگذری مجلس شکر است و سپاس
هر کجا مینگری حلقه ی ذکر است و دعاست ۲

هر کجا دل همه خرسندی و وجداست و نشاط
هر کجا دیده همه روشنی و نور و ضیاست ۳

من همه جرم و چه غم نوبت عفو است و گذشت
من همه درد و چه غم وقت علاج است و دواست ۴

بجهان دگر از قید تو گفتم بر هم
می ندانستم کاین سلسله از زلف دوتاست ۵

جان بدشواری میدادم، غافل که همی
کشتگان نگهش را غم او جان افزاست ۶

ما کجا عشق کجا! ای دل و ای جان حذری
ما سفاهانی و او ترک وش و بی پرواست ۷

از جمالت بخیال تو تولا جستم
کاین همی خواب رباینده و آن هوش رباست ۸