هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از مفاهیمی مانند شکست، رنج، ظلم و ناامیدی سخن میگوید. شاعر از شکستهای روحی و عاطفی خود میگوید و به شرایط سخت و ناعادلانهای اشاره دارد که بر او تحمیل شده است. همچنین، در ابیاتی به مفاهیمی مانند عقل، صبر و توبه نیز پرداخته شده است.
رده سنی:
18+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، مضامین غمانگیز و انتزاعی آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا ناراحتکننده باشد.
شماره ۱۱۳ - بدین درگه یکی را سر شکستند
بدین درگه یکی را سر شکستند
یکی تا اندر آید در شکستند ۱
درون خانه جز بیرون در نیست
اگر بستند در یا در شکستند ۲
تو گر آرام جویی رام شو رام
که ما را از رمیدن پر شکستند ۳
چه ظلم است این خدا را کاندر این بزم
مرا هم توبه هم ساغر شکستند ۴
دل آغاز شکستن کرد تا باز
کجا طرف کلاهی بر شکستند ۵
خدیو عقل را کشور گرفتند
امیر صبر را لشکر شکستند ۶
بگوشم بی لبش زیبق نهادند
بچشمم بی رخش نشتر شکستند ۷
یکی تا اندر آید در شکستند ۱
درون خانه جز بیرون در نیست
اگر بستند در یا در شکستند ۲
تو گر آرام جویی رام شو رام
که ما را از رمیدن پر شکستند ۳
چه ظلم است این خدا را کاندر این بزم
مرا هم توبه هم ساغر شکستند ۴
دل آغاز شکستن کرد تا باز
کجا طرف کلاهی بر شکستند ۵
خدیو عقل را کشور گرفتند
امیر صبر را لشکر شکستند ۶
بگوشم بی لبش زیبق نهادند
بچشمم بی رخش نشتر شکستند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۱۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۲ - گذری باد بر آن زلف معنبر دارد
گوهر بعدی:شماره ۱۱۴ - عمر بگذشت و نماندست جز ایامی چند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.