شماره ۱۸ - ای گدایی درت مایه ی صاحب جاهی

ای گدایی درت مایه ی صاحب جاهی
فخرها کرده به دوران تو شاهنشاهی ۱

مانده سر گشته بره چرخ هم از گام نخست
خواست با پایه ی قدر تو کند همراهی ۲

خاک پای تو بود چشمه ی حیوان و رسید
سد سکندر به درت بی خطر گمراهی ۳

تا نبیند به مراد تو به جز عکس مراد
عمر بد خواه تو ایمن بود از کوتاهی ۴

تازه شد باز جهان کهن از باد بهار
ای بهار خطرت بی خطر دی گاهی ۵

یار دیرین طلب از تازه رخان تا کندت
مه نو ساغری و چرخ کهن خر گاهی ۶

ناز بر دهر کن و حکم بر افلاک نشاط
تا بدانند کمین بنده ی این درگاهی ۷