شماره ۱۰ - زهی رفیع جنابی که درگه عالیت

زهی رفیع جنابی که درگه عالیت
سپهر را به بسیط زمین تشکل کرد ۱

عروسی معنی طبعم بعقد نظم نداد
که جز بزیور مدح تواش تحمل کرد ۲

رهی بخواستن قطعه از جناب تو دوش
پسی از تفکر بسیار بس تخیل کرد ۳

که تا چگونه کند عرض این حدیث بتو
بسی تردد بنمود و بس تامل کرد ۴

بدستیاری این قطعه ملتمس گردید
بپایمردی الطاف تو توکل کرد ۵