خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از احساس رشک و اضطراب خود در هنگام شنیدن نامهای از معشوق سخن میگوید و دلش مانند مرغی در قفس نگران است که شاید صیادی آن را آزاد کند.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک کامل آن نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
شماره ۱۲ - در وصلم و بهجر برم رشک غیر را
در وصلم و بهجر برم رشک غیر را
از نامه ای چو میشنوم یاد میکند ۱
امروز اضطراب دگر داشت مرغ دل
صیادش از قفس مگر آزاد میکند ۲
از نامه ای چو میشنوم یاد میکند ۱
امروز اضطراب دگر داشت مرغ دل
صیادش از قفس مگر آزاد میکند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱ - چاره ی بیداد خوبان یک تغافل بیش نیست
گوهر بعدی:شماره ۱۳ - درون خانه جز بیرون در نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.