هوش مصنوعی:
شاعر از احساس رشک و اضطراب خود در هنگام شنیدن نامهای از معشوق سخن میگوید و دلش مانند مرغی در قفس نگران است که شاید صیادی آن را آزاد کند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک کامل آن نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
شماره ۱۲ - در وصلم و بهجر برم رشک غیر را
در وصلم و بهجر برم رشک غیر را
از نامه ای چو میشنوم یاد میکند ۱
امروز اضطراب دگر داشت مرغ دل
صیادش از قفس مگر آزاد میکند ۲
از نامه ای چو میشنوم یاد میکند ۱
امروز اضطراب دگر داشت مرغ دل
صیادش از قفس مگر آزاد میکند ۲
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۲
۳۳۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱ - چاره ی بیداد خوبان یک تغافل بیش نیست
گوهر بعدی:شماره ۱۳ - درون خانه جز بیرون در نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
