هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از غم و تنهایی خود میگوید و آرزو میکند که اگر همراه یا همدلی داشت، رنجهایش کمتر میشد. او همچنین بیان میکند که اگر آزاد بود، به جای زمین، به آسمان میرفت و دانش الهی را در جان و دل خود پرورش میداد. شاعر از مکر و فریب دیگران نیز شکایت دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و اجتماعی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مکر و فریب ممکن است برای گروههای سنی پایینتر مناسب نباشد.
شماره ۹۶ - گر روی شادی دیدمی کی تکیه بر غم کردمی
گر روی شادی دیدمی کی تکیه بر غم کردمی
ور بوی درمان بردمی کی پای بند دردمی ۱
گر یافتی دل محرمی مانا که کردی مرهمی
ور زانکه بودی همدمی بودی که غم کم خوردمی ۲
گرهمنفس بودی مرا یا یار کس بودی مرا
تا دسترس بودی مرا با چرخ در ناور دمی ۳
گر بودمی تنهانشین ننهادمی دل بر زمین
بر آسمان هفتمین دامن فشانها کردمی ۴
گررسته گشتی زین درک جانم پریدی بر فلک
علم الهی چون ملک در جان و دل پروردمی ۵
کی کردمی برآرزو از در به در وز کو به کو
در روی عقل سرخ رو هرگز کجا رخ زردمی ۶
بنشستمی در روزنی گر جلدمی در هر فنی
مکر و فریب هر زنی نخریدمی گر مردمی ۷
ور بوی درمان بردمی کی پای بند دردمی ۱
گر یافتی دل محرمی مانا که کردی مرهمی
ور زانکه بودی همدمی بودی که غم کم خوردمی ۲
گرهمنفس بودی مرا یا یار کس بودی مرا
تا دسترس بودی مرا با چرخ در ناور دمی ۳
گر بودمی تنهانشین ننهادمی دل بر زمین
بر آسمان هفتمین دامن فشانها کردمی ۴
گررسته گشتی زین درک جانم پریدی بر فلک
علم الهی چون ملک در جان و دل پروردمی ۵
کی کردمی برآرزو از در به در وز کو به کو
در روی عقل سرخ رو هرگز کجا رخ زردمی ۶
بنشستمی در روزنی گر جلدمی در هر فنی
مکر و فریب هر زنی نخریدمی گر مردمی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۴۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۵ - ای به اصل پاک و گوهر بر شهانت سروری
گوهر بعدی:شماره ۹۷ - ترا سزد که کنی دعوی جهانداری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.