هوش مصنوعی: در این متن، شاعر از دل خود می‌پرسد که چرا از دارایی‌هایش کم شده است. دل پاسخ می‌دهد که دنیا فانی است و مال و ثروت پایدار نیستند، اما دولت و عزت دینی ارزشمندتر هستند. در پایان، شاعر از صاحب خود می‌خواهد که از حال او و اتباعش آگاه باشد، اما به دلیل نگرانی از ایجاد زحمت، تنها گاهی به بارگاه او سر می‌زند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از واژه‌ها و اصطلاحات قدیمی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۹۵ - دی دلم گفت چون که کم کردی

دی دلم گفت چون که کم کردی
پوشش جامه پاشش اقچه

گفتم ای دل نبینیم که نماند
اقچه در کیسه جامه در بقچه

هستی من جهان دون بستد
نه مزلش ستد نه سارقچه

گفت اگر مال نیست باقی باد
دولت و جاه فخر دین گلچه

صاحبا بنده همه ساله چنین می خواهد
که زحال من و اتباع تو باشی آگاه

لیکن از بهر صداعی که مبادت هرگز
زحمت بارگهت می ندهد جز گه گاه
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۴ - حیات بخشا چرخم ز غبن خواهد کشت
گوهر بعدی:شماره ۹۶ - اگر چه عمادی ز دریای خاطر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.