هوش مصنوعی: شاعر در این متن به فردی که از روی حسد و حیله‌گری در حق او بدی کرده، اشاره می‌کند. او با طعنه و کنایه، فرد مقابل را به بی‌عقلی، پستی و حیله‌گری متهم می‌کند و خود را فردی با تجربه و دانا معرفی می‌کند که از چنین رفتارهای پست و خبیثانه دور است. در نهایت، شاعر آرزوی بقا و عزت برای صاحب‌دیوان (احتمالاً حامی خود) می‌کند و تأکید می‌کند که فرد حیله‌گر هرگز به چنین جایگاهی نخواهد رسید.
رده سنی: 18+ این متن دارای مفاهیم پیچیده‌ای مانند حسد، حیله‌گری و انتقادهای تند است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از کنایه‌های تند و واژه‌هایی مانند 'سگ نفس' و 'بیدادگری' ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.

شماره ۱۱۰ - قصد کردی به تصنع ز حسد در حق من

قصد کردی به تصنع ز حسد در حق من
یعنی از سامری آموخته ام حیله گری

من ندانستم با اینهمه استادی تو
که در این کار ز خر خرتر و از سگ بتری

من توانم که جزای بد تو بد نکنم
نتوانم که ندانم که تو چون بد سیری

تو که پرورده دونان و بدانی و سگان
سال چل کرده به دونی و دغائی و عری

اینهمه صنعت و دستان و حیل می دانی
با همه غمری و دیوانگی و خیره سری

من مربای سلاطین جهاندیده و پیر
عمر در ملک به سر برده به صائب نظری

آخر این مایه بدانم به تجارب در تو
که چه سگ نفس و خبیث و دد و بیدادگری

دولت صاحب دیوان و بقای وی باد
که تو بی دولت ازین جاه و بقا برنخوری
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۹ - دوش با عقل دوربین گفتم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۱ - به گاه بزرگی بریدند حلقت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.