هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از عشق و وفاداری خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که رنج‌های ناشی از عشق و حتی جان سپردن در راه معشوق برایش شیرین است. همچنین، زندگی بدون دیدن معشوق را دشوار و مرگ در حضور او را خوشایند توصیف می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند مرگ و رنج عشق نیاز به سطحی از بلوغ فکری و عاطفی دارد.

شماره ۱۱۵ - وه وه که جفاهای تو بردن چه خوش است

وه وه که جفاهای تو بردن چه خوش است
در پای غم تو جان سپردن چه خوش است ۱

بی روی تو زیستن چه مشکل کاریست
با دیدن تو پیش تو مردن چه خوش است ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۴ - دل در برم از فراق دیوانه وش است
گوهر بعدی:شماره ۱۱۶ - پیوسته ز دیده در کنارم اشک است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.