هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از عشق و وفاداری خود سخن میگوید و بیان میکند که رنجهای ناشی از عشق و حتی جان سپردن در راه معشوق برایش شیرین است. همچنین، زندگی بدون دیدن معشوق را دشوار و مرگ در حضور او را خوشایند توصیف میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند مرگ و رنج عشق نیاز به سطحی از بلوغ فکری و عاطفی دارد.
شماره ۱۱۵ - وه وه که جفاهای تو بردن چه خوش است
وه وه که جفاهای تو بردن چه خوش است
در پای غم تو جان سپردن چه خوش است ۱
بی روی تو زیستن چه مشکل کاریست
با دیدن تو پیش تو مردن چه خوش است ۲
در پای غم تو جان سپردن چه خوش است ۱
بی روی تو زیستن چه مشکل کاریست
با دیدن تو پیش تو مردن چه خوش است ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۴ - دل در برم از فراق دیوانه وش است
گوهر بعدی:شماره ۱۱۶ - پیوسته ز دیده در کنارم اشک است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.