هوش مصنوعی:
این متن شاعرانه به توصیف ابری میپردازد که نماد غم و اندوه انسان است. باران آن همچون اشکهای دلشکسته است و ابر نیز مانند دل انسان بسته و ناگشوده است. شاعر این احساس را بیان میکند که گویی ابر نیز درگیر رنج و مشکلات انسانهاست.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عاطفی و استفاده از استعارههای شاعرانه ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. این متن更适合 افرادی که توانایی تحلیل احساسات پیچیده را دارند.
شماره ۱۲۶ - این ابر که چون حادثه پیوسته ماست
این ابر که چون حادثه پیوسته ماست
بارانش همه بار دل خسته ماست ۱
می نگشاید همچو دل ما نفسی
او نیز مگر کار فروبسته ماست ۲
بارانش همه بار دل خسته ماست ۱
می نگشاید همچو دل ما نفسی
او نیز مگر کار فروبسته ماست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۸۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۵ - یاد تو شب و روز قرین دل ماست
گوهر بعدی:شماره ۱۲۷ - امشب شب برسر زدن و زاریم است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
