هوش مصنوعی:
شاعر در این متن بیان میکند که عشق کهن او همچنان تازه و زنده است و درد آن را با جان میپذیرد، زیرا همان درد، داروی اوست. دیگران میگویند که این عشق قدیمی شده است، اما برای شاعر، همان عشق کهنه، همچنان نو و زیباست.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاطفی و عمیق است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۴۰ - با عشق کهن تازه بدن خوی من است
با عشق کهن تازه بدن خوی من است
دردش بکشم به جان که داروی من است ۱
گویند کهن شد او براتیست رخش
آن کهنه براتی رخش نوی من است ۲
دردش بکشم به جان که داروی من است ۱
گویند کهن شد او براتیست رخش
آن کهنه براتی رخش نوی من است ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۴۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۹ - رخشنده رخت ماه سخنگوی من است
گوهر بعدی:شماره ۱۴۱ - وقت گل می گون و می گلگون است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
