هوش مصنوعی:
شاعر بیان میکند که از شدت غم و عشق، توان جسمانی خود را از دست داده و در عشق به معشوق شک کرده است. اما اکنون که از عشق به او مانند مویی نازک شده، احساس میکند که میان او و معشوق فاصلهای نیست و یکی شدهاند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۹۰ - چون دید که تن را به غمش تاب ورکی ست
چون دید که تن را به غمش تاب ورکی ست
شد دور که در دعوی عشق تو شکی ست ۱
واکنو که چو مو گشته ام از عشق میانش
آمد که میان من و تو هر دو یکی ست ۲
شد دور که در دعوی عشق تو شکی ست ۱
واکنو که چو مو گشته ام از عشق میانش
آمد که میان من و تو هر دو یکی ست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۵۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۹ - چون گل به میان خار می باید زیست
گوهر بعدی:شماره ۱۹۱ - دیدار تو مونس همه ساله کیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
